S2A7: Sardinië, Corsica & Menorca

Hoi!

 

Ik ben Carmen, het vriendinnetje van Max, en ik zit inmiddels alweer twee heerlijke weken op de boot waar ik me helemaal thuis voel. We hebben de Italiaanse kust verkend met als hoogtepunten de schitterende Amalfikust en de imponerende stad Napoli.

Nu liggen we in de baai van Salerno en maken ons op voor de oversteek naar Sardinië, waarbij er weinig wind is voorspeld. Stiekem vinden we dit niet zo heel erg. Doordat we lekker steady op het water liggen kan ik me bezighouden met dingen zoals het klaarmaken van gezonde en lekkere maaltijden. Met twee pitjes en een beperkter aantal producten dan thuis is dit een uitdaging, maar wat een leuke! Van goedgevulde omeletjes tot couscous salades tot vers gevangen vis met gegrilde groenten, ik probeer het allemaal uit. En meestal met succes! Ook spelen we veel potjes monopolie die ik steevast van Max verlies, pf wat is die man fanatiek, en lezen we veel boeken. Een prima oversteek..

Land in zicht! De foto’s en verhalen van en over Sardinië zijn veelbelovend dus we hebben er zin in. We willen eerst graag naar Porto Cervo, waar volgens de quote de op vier na duurste haven van de wereld ligt. Dit samen met de highclass kustlijn willen we natuurlijk graag even spotten. Echter worden we de baai binnenvarend al snel tegen gehouden door de kustwacht: “Ankeren is hier verboden, willen jullie misschien een plekje in de haven?” Hier bedanken we vriendelijk voor. Lichtelijk teleurgesteld keren we om en bedenken een nieuw plan. Aangezien het al laat is, checkt Max nog even het weer voor de komende uren. Er blijkt een Mistral op komst: een harde wind van kracht 6/7 uit het Noorden van Frankrijk. We denken even tactisch na en besluiten door te varen naar Golfo Aranci: een plaatsje redelijk dichtbij uitgerust met een goed beschutte baai.  

 

Het weerbericht loog er inderdaad niet om. 4 dagen blijven we schuilen in de baai van Golfo Aranci, door de wind niet in staat om verder te varen. Vanaf een uur of 6 ’s waait het zelfs zo hard dat we elkaar niet meer verstaan tenzij we schuilen onder de buiskap. Desondanks is de sfeer aan boord heel goed en ik merk zelfs dat ik het wel relaxed vind om een paar dagen achter elkaar op dezelfde plek te liggen. Ik merk ook dat Max in een goede bui is: elke avond rond een uur of 7 trekt hij de COBB (een veelzijdige BBQ voor aan boord, echt een aanrader!) en een fles wijn tevoorschijn en borrelen we tot laat.  ‘S nachts slapen we, in tegenstelling tot andere nachten, binnen.

 

De wind is gaan liggen en we zetten koers naar Bonifacio, Corsica. Hier landt morgen een vriendinnetje van mij, Romy, die een aantal dagen op de boot komt chillen. Tot ons grote geluk is er bij aankomst nog genoeg plek in de haven. Ik ben happy, maar Max al helemaal. Eindelijk weer de boot goed schoonmaken, motoronderhoud uitvoeren aan land en douchen met zoet water. Een aantal uur later stapt Romy aan boord en verschijnen de biertjes, chips en worst op tafel. Rond een uur of tien besluiten we dat we nog een hapje willen eten in het centrum, gelegen bovenop een clif. Het is een behoorlijke klim, maar deze wordt beloond door misschien wel het meest pittoreske stadje waar ik ooit ben geweest: kleine straatjes vol met restaurantjes, livemuziek, kleurige winkeltjes en hoge muren en het uitzicht op de haven en op zee is werkelijk fantastisch.  

 

Een aantal dagen later zetten Max en ik samen koers naar Menorca. We moeten eerst door de straat van Bonifacio welke bekend staat om zijn pittige zeilomstandigheden. Dit komt omdat je door een stuk moet met aan de ene kant Corsica en aan de andere kant Sardinië, waar de wind en golven in samen worden geperst. Normaal gesproken word ik zelden zeeziek, maar nu moet ook ik toegeven aan een constant misselijk gevoel en weinig eetlust. Gelukkig bedaren de golven snel als we eindelijk de straat uit zijn en voel ik de positiviteit terugstromen in mijn lijf.

 

Menorca, waar we twee dagen later ankeren in een mooi beschut en met groen omgeven baaitje, staat in tegenstelling tot Ibiza en Mallorca niet bekend als party Island maar meer om zijn rust. We grinniken als we de hoofdstad inlopen en erachter komen dat eigenlijk alle winkels van halftwee tot zes gesloten zijn vanwege siësta. Een paar uur later merken we toch dat de stad langzaam begint vol te lopen met mensen en de allereerste Spaanse tapas van het jaar kan ik alleen maar omschrijven als puur geluk. De volgende dag staat een avondje stappen op de planning in een club gelegen in een grot, ja echt! We betalen 25 euro entree per persoon en het blijkt het meer dan waard. De club bevindt zich in de uitgegraven gangen van de grot, versierd met mooie bars en lichtshows en op sommige plekken openingen met prachtig uitzicht op zee. Pas vroeg in de ochtend keren we terug naar de boot.

 

Aangestoken door onze avond stappen besluiten we de volgende dag iets eerder dan gepland koers te zetten richting Ibiza, het eiland dat vorig jaar al ons hart heeft gestolen en waar we al weken naar uit kijken. Hier zullen we voor een wat langere tijd blijven en proberen alle mooie plekjes van het eiland te ontdekken. Ook stappen hier nog twee vriendinnetjes van mij op. Kortom, ik hen genoten van Corsica, Sardinië en Menorca, en heb onwijs veel zin in de komende weken op Ibiza!

 

Liefs Carmen

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst in Blog . Bookmark de link .
Zeilboot Anne Marie